Próbki starych desek ściennych/sufitowych

Deski „wypalone przez słońce” zawdzięczają swój kolor wieloletniemu działaniu słońca, deszczu, śniegu i wiatru. W zależności od tego, którą ścianę budynku stanowiły, mogą mieć różne kolory – od jasnobrązowego (część wschodnia i zachodnia), szarego (północna) do ciemnobrązowego (południowa). Wgłębienia pomiędzy słojami powstały na skutek wieloletniego oddziaływania wiatru, który wydmuchiwał i deszczu, który wymywał miękisz z desek tworząc ich piękną strukturę. Słońce malowało ich kolor, którego nie da się dziś podrobić żadnymi technikami postarzania młodego drewna.

Deski spod strzechy są jaśniejsze i o gładszej strukturze niż „wypalone przez słońce”.

Pragniemy wyjaśnić, że próbki, które możemy przesłać, mają na celu jedynie przybliżenie charakteru i struktury materiału, natomiast finalny efekt może się nieco różnić.

Każdy fragment drewna z rozbiórki posiada unikalną historię, co sprawia, że jego kolorystyka oraz struktura mogą się różnić w zależności od wieku, ekspozycji na warunki atmosferyczne czy wcześniejszego użytkowania.

To właśnie ta niepowtarzalność stanowi ogromny atut tego surowca, nadając wnętrzom wyjątkowy i autentyczny charakter.